De mentale to-dolijst van moeders: waarom jij altijd overal aan denkt
Ken je dat gevoel dat je hoofd nooit echt leeg is?
Zelfs als je eindelijk op de bank zit, ben je nog bezig.
Niet met één ding, maar met honderd kleine dingen tegelijk.
We hebben bijna geen tandpasta meer.
Vrijdag moet er een traktatie mee.
De zwemles begint volgende week een kwartier eerder.
Zijn de gymschoenen van de oudste niet bijna te klein?
O ja... de cadeaubon voor oma moet ik nog bestellen.
Het zijn allemaal kleine gedachten. Op zichzelf stellen ze weinig voor. Maar samen vormen ze een eindeloze lijst die de hele dag met je meeloopt.
En daar is een naam voor: de mentale to-dolijst, ook wel mental load genoemd.
Je bent niet alleen degene die het doet
Veel mensen denken dat het huishouden draait om de zichtbare taken.
De was.
Het koken.
De boodschappen.
Maar dat is nog maar de helft van het verhaal.
De andere helft zie je niet.
Jij bent degene die bedenkt dát er boodschappen nodig zijn.
Jij weet wanneer de verjaardag van een klasgenoot eraan komt.
Jij merkt dat de zonnebrand bijna op is.
Jij onthoudt dat er volgende week een studiedag is.
Je bent niet alleen degene die de taak uitvoert.
Je bent ook degene die de taak bedenkt, plant en bewaakt.
En juist dat kost zoveel energie.
Het is alsof je projectmanager bent van je eigen gezin
Stel je een klein bedrijf voor.
Daar is iemand die:
de planning maakt;
de voorraad controleert;
afspraken plant;
problemen voorkomt;
collega's herinnert;
vooruit denkt.
Dat is een fulltime baan.
Toch doen veel moeders precies dat... naast hun gewone werk, het huishouden en de zorg voor hun kinderen.
Geen wonder dat je hoofd nooit stil lijkt te staan.
Waarom dit zo vermoeiend is
Je hersenen houden van afgeronde taken.
Een afgevinkt lijstje geeft rust.
Maar de mentale to-dolijst is nooit af.
Zodra je één ding hebt geregeld, komen er drie nieuwe bij.
Dat maakt dat veel moeders het gevoel hebben dat ze altijd "aan" staan.
Zelfs tijdens een film.
Zelfs op vakantie.
Zelfs als ze proberen te ontspannen.
Herken je jezelf hierin?
Misschien herken je een paar van deze situaties.
Jij bent degene die altijd weet waar alles ligt.
Je partner vraagt wat er gegeten wordt, terwijl jij dat al drie dagen geleden hebt bedacht.
Je denkt weken van tevoren aan verjaardagen, schoolactiviteiten en vakanties.
Je voelt je verantwoordelijk als iets vergeten wordt.
Je hebt moeite om écht te ontspannen.
Dan draag je waarschijnlijk meer mentale belasting dan je zelf doorhebt.
En dat zegt niets over hoe goed je het doet.
Het zegt vooral hoeveel verantwoordelijkheid je iedere dag onzichtbaar meedraagt.
Wat kun je eraan doen?
De oplossing is niet om nóg beter te plannen.
Vaak is de oplossing juist om minder in je hoofd te houden.
1. Maak het onzichtbare zichtbaar
Schrijf alle taken eens op.
Niet alleen de dingen die je doet, maar ook de dingen waar je aan denkt.
Veel moeders schrikken ervan hoe lang die lijst eigenlijk is.
2. Verdeel niet alleen de taken, maar ook het nadenken
Als je partner zegt:
"Ik help wel als je het vraagt."
Dan ligt het denkwerk nog steeds bij jou.
Spreek liever af dat iemand volledig verantwoordelijk wordt voor een onderdeel.
Bijvoorbeeld alle zwemlessen, de boodschappen of de verjaardagen.
Niet alleen uitvoeren.
Ook onthouden.
3. Laat ruimte voor fouten
Niet alles hoeft perfect.
Een vergeten gymshirt betekent niet dat je een slechte moeder bent.
Kinderen leren juist dat fouten erbij horen als ze zien dat jij jezelf daar niet op afrekent.
Van onzichtbaar naar bespreekbaar
Het mooie aan de term mental load is dat hij iets zichtbaar maakt wat veel moeders al jaren voelen.
Je bent niet "te gevoelig".
Je bent niet "slecht georganiseerd".
Je draagt gewoon veel meer mee dan de meeste mensen zien.
En zodra je dat beseft, wordt het ook makkelijker om erover te praten.
Met je partner.
Met vriendinnen.
Of gewoon tegen jezelf.
❤️ Van Momly
Als moeder draag je iedere dag ontzettend veel verantwoordelijkheid. Een groot deel daarvan ziet niemand.
Dus als je vandaag moe bent, terwijl je het gevoel hebt dat je "alleen maar een beetje hebt geregeld", onthoud dan dit:
Regelen ís ook werk.
Denken ís ook werk.
Vooruit plannen ís ook werk.
Je hoeft jezelf niet steeds te bewijzen door nóg meer te doen.
Soms begint meer rust met erkennen hoeveel je eigenlijk al doet.